در بحث قبلی تربیت کودک ، گفتیم که یکی از راه های آرام کردن کودک ، درک احساساتی است که او در حال تجربه کردن آن ها میباشد. با تکرار عبارات مرتبط با افکار کودک ، به او میفهمانید که متوجه شدت خشم و یا عصبانیت او شده اید.برای درک بهتر این تکنیک ها ، پیشنهاد میکنیم مقاله : تکنیک مشاوره روانشناسی کودک درباره زبان نوپاها را ابتدا مطالعه کنید.
در اینجا به پنج تکنیک ساده برای برای آرام کردن نوپایان می پردازیم که باعث می شوند به بهتر درک کردن نوپایان مان کمک کنند. این تکنیک ها در بحث مشاوره روانشناسی کودک کاربرد دارند و بحث روز تلقی میگردد :

زیاد اغراق نکنید
برخی والدین 120 درصد از اوقات تلخی نوپاهای شان را منعکس میکنند ، و حقیقتا که هنر پیشه های خوبی نیستند. این قبیل نمایش های اغراق آمیز شاید گریه کودک را آرام کند ، اما در پرت کردن حواس کودک کوچکترین تاثیری نمی گذارد و حرکتی بیخود و مسخره است. این کوچکترین تاثیری نمی گذارد و حرکتی بیخود و مسخره است. این چیزی نیست که من توصیه می کنم. هدف از زبان ساده نوپاها آرام کردن کودکان از طریق درک کردن و احترام گذاشتن به او می باشد. این مهم با نشان دادن تنها ذره ای از احساسات آن ها امکانپذیر است.
میدان را هموار کنید
پیش چشم فرزندانتان زانو بزنید و درست در تیر رس دید او قرار بگیرید. این حرکت ساده بدن نشان می دهد که شما برایش احترام قائلید و به او توجه میکنید. در صورت تمایل می توانید از فرزندتان بخواهید در چشمان شما خیره شود (“با اون نگاه قشنگت به من نگاه کن”) ، اما سعی کنید پافشاری نکنید. کودکان عصبانی یا خجالت زده از نگاه کردن به چشمان ما احتناب می ورزند. به خاطر داشته باشید که هدف خرد کردن شخصیت کودک مان نیست. بنابراین اصراری به تماس چشمی نداشته باشید. اگر رفتارتان با نوپایان توام با احترام باشد ، آن ها میتوانند در چشمان شما نگاه کنند و وقتی به سن مدرسه رفتن می رسند ، متقابلا به شما احترام می گذارند.
عکس العمل خود را باعکس العمل فرزندتان متناسب سازید
این سرشت فرندتان است که واجد اهمیت می باشد! کودکان سرزنده و متکی به خود احساساتی ترند ، بنابراین نیاز دارند تا احساسات شان بیشتر منعکس گردد ، تا پنجاه درصد . کودکان خجالتی خود آگاهند و نیاز به واکنش کمتر ما دارند. در حقیقت ، اگر احساسات شان را قوی تر منعکس کنید ، ممکن است احساس کنید که دارند مسخره می شوند. موضوع سن هم مهم است . معمولا ، نوپایان بزرگتر نیاز دارند تا احساسات شان نسبت به نوپایان کوچکتر ، با شدت کمتری انعکاس یابند.
برای مثال فران زبان ساده نوپاها را بر روی کودک 3 ساله عصبانی اش امتحان کرد ، اما لحن صدایش به قدری احمقانه و آهنگین بود که کامیل بیش از پیش عصبانی شد. فران ، وقتی به دلایل خشم فراوان فرزندش اندیشید ، متوجه شد که او سعی داشته کودکش را بخنداند ، ـا این که صدای احساساتش را بشنود و برای آن ها ارزش و احترام قایل شود. شگفت آن که ، به محض این که لحن صدایش را به منظور منعکس کردن دلتنگی های شدیدش تغییز داد ، کامیل ظرف چند ثانیه آرام شد!
یک سخنگوی تمام عیار باشد
زمانی که نوپایان عصبانی و آشفته هستند ، نیمکره چپ مغزشان نامتعادل شده و در پیدا کردن کلماتی که برای برقراری ارتباط کلامی به آنها نیاز دارند ، دچار مشکل می شوند. یکی از راه های کمک به فرزندتان برای غلبه بر این مشکل آن است که شما به جای او صحبت کنید. آن چیزی را بگویید که به تصور شما اگر کودک تان می توانست بگوید می گفت.
به عنوان مثال : اگر کودک شما اصرار می کند که خودش دندانش را مسواک بزند ، می توانید بگویید(سی ینا می گه :”می خوام مسواک بزنم! می خوام مسواک بزنم!”) اگر کودک شما به خاطر ریختن آب میوه اش گریه می کند ، می توانید بگویید : (برندا میگه: “آب میوه! آب میوه! من آب میوه میخوام”)
یک گزارش گر ورزشی تمام عیار باشید
مشاوران روانشناسی کودک معتقدند که راه دیگری که کمک می کند نو پای تان آرام شود این است که برایش شرح بدهد او چگونه رفتاری از خودش نشان می دهد ، گویی که یک گزارش گر ورزشی تلویزیونی هستید و “شرح ماجرا را میدهید” به عنوان مثال : (اگر کودک شما به شدت عصبانی باشد ، می توانید بگویید : “تو خیلی خیلی عصبای هستی!! داری محکم پاهاتو می کوبی زمین! صورتت خیلی درهم و عبوسه! تو اون اسباب بازی رو میخواستی و حالا هم از دست مامان عصبانی هستی!”)

پیشنهاد می کنیم بخوانید :   چگونگی مسائل جنسی را به کودکانمان آموزش دهیم

دیدگاه خود را بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد. موارد ضروری ستاره زده شده اند *